‘Stoppen is lastiger dan beginnen’ voor Winterswijks familiebedrijf - RTV Nunspeet

Lead Image 1:
Lead image TXT 1: Gerhard Sellink. Foto: Sellink.
Lead Image 2:
Lead image TXT 2: De eerste winkel in Winterswijk. Foto: Sellink
Lead Image 3:
Lead image TXT 3: De latere winkel. Foto: Sellink
Lead Image 4:
Lead image TXT 4: De Winterswijkse onderneming mag zichzelf hofleverancier noemen. Foto: Sellink
Lead Image 5:
Lead image TXT 5: Foto's maken voor online verkoop van sieraden. Foto: Omroep Gelderland
Het bedrijf in Winterswijk bestaat al meer dan 100 jaar.  Foto: Omroep Gelderland

Het bedrijf in Winterswijk bestaat al meer dan 100 jaar. Foto: Omroep Gelderland

WINTERSWIJK - Tijd is geld, weet horlogemaker en juwelier Ton Abbink in Winterswijk. Als zijn broekzak kent hij ieder hoekje, gaatje en laatje van Sellink Juweliers, het familiebedrijf dat na meer dan honderd jaar en drie generaties een begrip is in de omgeving. De vierde generatie trappelt niet in zijn voetsporen, maar helpt Ton (68) wel met afronding van een succesverhaal. Maar sieraden omsmelten? Het zou pijn doen aan het hart van een vakman.

“De expertise die mijn vader heeft, is niet te evenaren, als we dat al zouden willen”, zegt Marjon Abbink over haar vader Ton, sinds 1981 aan het hoofd van Sellink Juweliers aan de Meddosestraat in hartje Winterswijk. Ton leerde het vak van horlogemaker en juwelier van zijn ouders Gerrit en Johanna Abbink, die het vak op hun beurt weer leerden van opa Gerhard Sellink, de oprichter en naamgever van het familiebedrijf. Dat zag het levenslicht in 1918, in dezelfde tijd dat het zwijgen van de kanonnen in Europa het einde van Eerste Wereldoorlog aankondigde.

“Mijn grootvader was goudsmid en klokken- en horlogemaker, dus van jongs af aan heb ik gezien wat hij deed met reparaties van klokken en horloges. Ik wilde al snel alle facetten van het vak zelf in de vingers krijgen en aan de gang gaan”, vertelt Ton Abbink terwijl hij minutieus werkt aan een fraai zilveren paardje dat vraagt om een opknapbeurt. De werkplaats in de winkel is helemaal op hem afgestemd, hij weet precies waar alles ligt. De zaak heeft na al die jaren ook wel wat weg van een museum, met links en rechts bijzondere klokken en uurwerken die de tijd wegtikken.

Benieuwd naar dit familiebedrijf? Kijk dan hieronder de aflevering van Fa. Milie BV. De tekst gaat eronder verder.

Drie winkels

Na zijn opa keek Ton de kunst ook nog af bij zijn eigen ouders. Moeder Johanna begon daarnaast nog een porseleinwinkel én was bovendien de eerste vrouwelijke opticien van Nederland. In Winterswijk zaten destijds drie winkels met de naam Sellink boven de gevel, waaronder de brillenzaak van een oom.

Hofleverancier

Ton merkte dat hard werken in zijn familie de normaalste zaak van de wereld was. Uiteindelijk nam hij het roer van Sellink Juweliers over van zijn ouders en is de juwelier- en horlogemakerij de enige overgebleven tak van het familiebedrijf. Sinds 2019 mag de onderneming zichzelf hofleverancier noemen, een titel die voorbehouden is aan bedrijven die minimaal honderd jaar bestaan en zich onderscheiden door unieke dienstverlening en een onberispelijke staat van dienst.

De tekst gaat verder onder de foto's

Afbeelding
Gerhard Sellink. Foto: Sellink.

Afbeelding
De eerste winkel in Winterswijk. Foto: Sellink

Oog van de meester

Al is de zaak anno nu nog maar twee ochtenden per week geopend, klanten staan nog steeds in de rij voor een juweel of reparatie van een klok of horloge. Perfectionisme en oog voor detail, daar gaat het volgens Ton allemaal om. “De winst na dertig jaar ondernemen is dat je in de gaten krijgt dat je dingen kunt maken die je eigenlijk niet voor mogelijk hield. Leuke dingen maken en ambachtelijk werk, dat heeft mijn passie. En het oog van de meester moet het allemaal doen, zo hoort dat bij uurwerken. ”

Maar het oog van de meester laat zich net zomaar overdragen. Dochter Marjon en Sandra Abbink zien het vakmanschap van hun vader van nabij. Maar al springen zij al jarenlang bij in de winkel, zij zien ook een uitstervend ambacht. En al zouden ze de winkel willen overnemen, dan nog is het niet te doen alle vakkennis van hun vader over te nemen. En dus is het de vraag hoe lang Sellink Juweliers nog blijft bestaan.

De tekst gaat verder onder de foto's

Afbeelding
De latere winkel. Foto: Sellink

Afbeelding
De Winterswijkse onderneming mag zichzelf hofleverancier noemen. Foto: Sellink

'Nee' zeggen is moeilijk

“Stoppen is lastiger dan beginnen”, zegt Marjon. “Dan moet je ‘nee’ zeggen tegen klanten en dat vindt mijn vader heel moeilijk. Hij voelt zich verantwoordelijk om mensen te helpen met reparaties. Dat kan hij nu langzamerhand een beetje loslaten.” Desgevraagd erkent Ton inderdaad dat ‘afbouwen’ noodzakelijk is. “Het zal wel moeten. De vierde generatie kan nog wel even door met de voorraad. Dat motortje moet voor hen nog even blijven draaien”, zegt Ton, doelend op zijn dochters.

De tekst gaat verder onder de foto

Afbeelding
Foto's maken voor online verkoop van sieraden. Foto: Omroep Gelderland

Online

Sandra helpt haar vader met de online verkoop van sieraden. “Ik zeg al langer ‘pap, begin eens een website of doe eens wat aan social media’. Maar mensen met een passie leven met de dag, en dan ben je ineens 68. Ik ben enorm trots dat hij als middenstander overeind is gebleven tussen de concurrentie, en zonder website ook nog.”

Op Instagram en Facebook post Sandra zelfgemaakte foto’s van de ringen en andere sieraden. Ze komen uit de voorraad van het familiebedrijf en liggen op de foto’s te schitteren, klaar voor verkoop en een nieuw leven. Sandra ziet het toch als een stukje voorzetting vanuit haar ouders en grootouders. “Een eer dat ik dit mag doen.” De winkelvoorraad laten omsmelten of naar een veiling brengen, daarin zien beide dochters absoluut geen heil. “Het zou hem echt pijn doen aan het hart.”

Over de online verkoop van zijn voorraad heeft Ton gemengde gevoelens, maar wél duidelijk is dat hij van social media weinig moet hebben. “Een website, daar heb ik nooit tijd voor gehad. En TikTok enzo, dat moet je steeds bijhouden. Ik heb liever iets fysiek in de hand, dan weet wat je hebt.”

Maar de seconden, minuten en uren tikken onverbiddelijk weg, en dus komt het moment dat Ton met pensioen gaat steeds dichterbij. Tot die tijd is hij nog dagelijks bezig met het afstellen van en regelen van klokken. Eentje bewaart hij er voor na zijn pensioen. Het is een bijzondere Schwarzwälder Flötenuhr. “Die ga ik dan helemaal in orde en netjes maken. Komt een mooi melodietje uit, trouwens.”

Deel dit artikel