Palingroker Peter van den Berg en zijn familie zitten al decennia in de paling. Samen met vader Dries opende hij drieënhalf jaar geleden zelfs het allereerste palingmuseum bij zijn viswinkel in Harderwijk. De vissoort is levendiger dan ooit, vindt hij. "Als je ziet wat er de afgelopen vijftien à twintig jaar gebeurd is rond de palingstand, dan denk ik dat we met z'n allen kunnen applaudisseren en blij mogen zijn hoe goed het gaat met de paling", aldus Van den Berg.

De nieuwe afspraken over palingvissen stuiten de Harderwijker niet per se tegen de borst. "Ik vind het goed dat er wordt nagedacht over het welzijn van de paling en de palingstand en wat we kunnen doen om dat nog beter te maken. Wij doen dat als palingvissers en -rokers ook. Onze kinderen moeten ook nog paling kunnen eten."

Palingvissers zijn 'geen last'

Toch vindt hij het naderende verbod een strenge maatregel. "Het vuur is de palingvissers aardig aan de schenen gelegd, de laatste jaren. Die mensen zetten zich bewust in om de palingstand goed te houden", meent Van den Berg. "Ze worden vaak gezien als een last voor de palingstand, maar je moet het juist omdraaien: die mensen doen hun uiterste best. Generatie na generatie gaan ze in weer en wind het water op om daar met hun kennis en kunde paling te vangen."

Niet laten verdwijnen

Het verbod van een half jaar is volgens Schiphouwer slechts een kleine stap in de juiste richting. "De maatregel geldt voor de kustwateren. In Nederland wordt er in de kustwateren niet of nauwelijks op paling gevist. Dat speelt zich hier vooral af op de grote binnenwateren. In andere delen van Europa kan het een beetje helpen, omdat daar nu wel in kustwateren op paling wordt gevist en dat straks een tijdje niet mag. In Nederland geeft het bijna geen effect, de vlag ging hier niet uit."