Column "Een snipperdag op woensdag"

Een snipperdag op woensdag.
Op papier lijkt het niet de meest logische keuze. Veel mensen kiezen liever voor Maar een vrije woensdag heeft iets bijzonders.

Terwijl de meeste mensen onderweg zijn naar hun werk, loopt de dag ineens in een ander tempo. Geen haastige blik op de klok. Geen volle agenda die voortdurend aandacht vraagt. Gewoon een dag die zich rustig ontvouwt.

Misschien begin je de ochtend met een extra kop koffie. Misschien maak je een wandeling door het bos of fiets je een rondje door de omgeving. Je ziet dingen die je anders niet opvallen. De groene kleuren aan de bomen. Een merel die scharrelt op de grond. Een buurman die tijd heeft voor een praatje.

Het bijzondere van een snipperdag midden in de week is dat hij voelt als een adempauze. Niet aan het begin van de week en niet aan het einde, maar precies ertussenin. Alsof je even uit de trein stapt terwijl die toch blijft rijden.

En juist daardoor ontstaat ruimte.
Ruimte om na te denken. Om plannen te maken. Om herinneringen op te halen. Om naar de radio te luisteren. Maar ook ruimte om te beseffen hoe snel we soms leven zonder echt stil te staan bij wat er om ons heen gebeurt.

Want uiteindelijk zijn het niet de drukke dagen die we ons later herinneren. Het zijn vaak juist die onverwachte momenten van rust. De momenten waarop we weer even voelen wat werkelijk belangrijk is.

Misschien zouden we onszelf daarom niet alleen af en toe een snipperdag moeten gunnen, maar ook vaker een snippermoment. Een moment waarop we bewust kiezen voor aandacht, voor elkaar en voor het leven dat zich vandaag afspeelt.

Want tijd die we bewust beleven, is nooit verloren tijd.