Na de maïsoogst

onbeschermd en naakt ligt de akker

voor me nu de maaier is vertrokken

met uit het veld geslagen gewas

als bot afgesneden navelstrengen

liggen de witte stompjes kwijnend

afgetuigd in visgraatmotief

van de plettende tractorsporen

geen weet hebbende van waar

de kolven bleven, maar de korrels

zijn nu silobulk of lebmaagpulp

of garneren een chique salade

deze oogst dolf het onderspit maar

niet lang of nieuwe aanplant

schiet op ditzelfde veld omhoog

in een repeterende kringloop

van klimmen, zwellen en oogsten

dienend voedsel voor mens of dier

uit het niets komen woorden

in me los: gezaaid in zwakheid

opgewekt in kracht, zo staat

de cyclus van deze maïs overeind

als metafoor van belofte bij de

eeuwige kringloop van alle leven

Ton van Leijen