Herinnering aan gefusilleerde onderduikers van Het Verscholen Dorp leeft: ‘Het blijft me raken’

Dick van Hemmen, voorzitter van Stichting Het Verscholen Dorp, begeleidt de plechtigheid en het moment van stilte. Voordat de kransen worden gelegd, geeft hij het woord aan de burgemeester. Ze vertelt over hoe stilte hier 82 jaar geleden van levensbelang was: “Wat een spanning en angst moeten zij hebben gevoeld. Mensen die alles kwijtgeraakt waren, behalve de hoop op vrijheid en een veilige toekomst. Maar die hoop werd op een brute wijze verstoord.”

Na de ontdekking van Het Verscholen Dorp verloren acht mensen, onder wie mannen, vrouwen en een kind van 6 jaar, abrupt en meedogenloos hun leven. “Vandaag staan we stil om hen te gedenken.”

Zo is de herdenking voor Jan Westerhuis ieder jaar weer een belangrijk moment. Zijn “ome Willem” staat tussen de namen op het monument. “Hij heeft in het geheim geholpen in het Verscholen Dorp als een van de koeriers”, vertelt Westerhuis. Het gezin woonde in het Vierhoutse bos, vlakbij de onderduikers. “Mijn vader was bakker. Ik denk dat zijn brood daar ook naartoe ging. Er werd eigenlijk nooit over gepraat, dat mocht niet.”

Het is de vijfde keer dat burgmeester Blom voor het monument staat, maar “het blijft me raken”, vertelt ze, “zeker in deze tijd, waarin er zo veel onzekerheid is over de toekomst en nog steeds veel mensen moeten vluchten voor vrijheid.” Vrede is helaas op veel plekken nog steeds geen vanzelfsprekendheid. “We kunnen dat niet altijd veranderen, maar we kunnen wel kiezen hoe wij met elkaar omgaan. We kunnen kiezen voor menselijkheid, respect en medeleven.”