Niek en Cynthia vormen buurtgezin voor Romy (11): ‘Je deelt je eigen geluk’

Niek en Cynthia zijn een buurtgezin. Via Buurtgezinnen bieden zij Romy eens per maand een weekend een plek bij hen thuis. Zo krijgt zij een fijne plek en hebben haar ouders, die weinig hulp om zich heen hebben, even rust. 

In 2024 zag Cynthia op Facebook een oproep voor een meisje dat graag bij een gezin met dieren wilde zijn. Het stel wilde al langer iets voor een ander betekenen en zochten iets dat bij hun eigen gezin en drukke leven paste. “Toen deze oproep voorbijkwam, viel dat eigenlijk heel mooi samen.” 

Niek en Cynthia hebben zelf twee kinderen. Het was voor hen belangrijk dat ook zij zich er goed bij voelden. Ze bespraken daarom eerst samen of ze een steungezin wilden worden. 

Tijdens de eerste kennismaking bleek al snel dat het klikte. “Het was meteen: ‘Moet ik nu alweer naar huis?’ en ‘Mag ik nog een keer komen spelen?’”, vertelt Cynthia. Romy kan goed overweg met beide kinderen. “Daardoor voelt het eigenlijk alsof we af en toe een derde kind erbij hebben.” 

Inmiddels komt Romy al anderhalf jaar bij Niek en Cynthia over de vloer. Een programma is er niet, vertelt Niek. “Als we een verjaardag hebben, gaat ze mee. Als er een wedstrijd met de pony’s is, gaat ze mee.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Niet alleen voor Romy, maar ook voor haar ouders René en Mirjam betekent het buurtgezin veel. Hun jongste zoon Jens is te vroeg geboren, later kreeg Romy epilepsie. Het buurtgezin geeft de ouders daarom af en toe rust. “Je hoeft even niet op te letten wat er gebeurt. Het is gewoon even normaal met z’n tweeën zijn”, vertelt Mirjam. 

Ook Jens heeft een eigen steungezin. De weekenden geven hun ouders vooral tijd voor elkaar. “Dan kunnen we ’s avonds iets kijken, gewoon samen eten en normaal met elkaar kletsen. We doen niks bijzonders”, voegt René toe.

Omdat Renee en Mirjam geen groot sociaal netwerk hebben, was hulp vragen in het begin een flinke stap. “Wij hadden in het begin ook wel de gedachte: is het niet zo dat wij ons kind wegdoen omdat wij even rust willen? Ik denk dat veel ouders die hulp vragen dat gevoel hebben”, zegt Mirjam. 

Inmiddels weten ze dat die rust nodig is om de zorg thuis vol te houden. Volgens Mirjam hoeven ouders zich niet te schamen om hulp te vragen. “Het betekent juist dat je kijkt naar wat je nodig hebt om het goed te kunnen blijven doen.” 

Ook tussen de ouders is er goed contact. Ze delen foto's en filmpjes en maken afspraken over Romy. Verschillen tussen de gezinnen mogen er zijn. Zo gaat Romy weleens mee naar een wedstrijd van De Graafschap, terwijl Mirjam groot fan is van Ajax. “Ook dat heb ik kunnen accepteren”, lacht ze. “Al gaat de sjaal wel onder in de la.” 

Beide gezinnen hopen dat het normaler wordt om hulp te vragen én aan te bieden. “Buurtgezinnen vind ik daarom ook een mooie term”, zegt Niek. “Het is eigenlijk gewoon hoe je als gemeenschap met elkaar zou moeten functioneren: je kijkt naar elkaar en je zorgt voor elkaar. Eigenlijk deel je gewoon je eigen geluk.”