Van dagbesteding naar museumcollectie: kunstenaar Roel Heijmans krijgt internationale erkenning

Het Leonardo da Vinci atelier is een plek waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt zich creatief kunnen ontwikkelen. Heijmans werkte er ongeveer twaalf jaar en maakte in die periode tientallen figuratieve werken rond thema’s die hem bezighielden: religie, politiek, vrede en popmuziek.

Zo beeldde hij regelmatig heilige figuren af en maakte hij meerdere portretten van zijn idool Elvis Presley. Volgens Rogaat ter Wal, artistiek begeleider bij het atelier, was Heijmans ook sterk politiek betrokken. Zijn overtuigingen waren zichtbaar in zijn kunst.

Begin mei kreeg het atelier bezoek van vertegenwoordigers van Museum Dr. Guislain uit Gent, een museum dat bekendstaat om zijn collectie kunst die raakt aan zorg, psychiatrie en maatschappij. Zij kwamen kijken naar het werk van Heijmans, nadat Max Timmerman, oprichter van Leonardo da Vinci en voormalig artistiek directeur, contact had gelegd met het museum. 

Aanvankelijk was het plan dat de vertegenwoordigers een selectie uit de werken zouden maken. Dat liep anders. Ze waren zo enthousiast dat het moeilijk werd om een keuze te maken, vertelt Heijmans. Uiteindelijk besloten zij alle 22 geselecteerde werken mee te nemen naar Gent. “Dat was voor mij erg fijn om te horen", zegt Heijmans. 

Veel van zijn werken zijn groot van formaat en stonden jarenlang opgeslagen in het atelier. Volgens Ter Wal was het niet eenvoudig om daarvoor een passende bestemming te vinden. Dat ze nu onderdeel worden van een museumcollectie is van grote waarde voor het atelier. 

“Dat is toch een soort van erkenning dat er kunstenaars bij ons werken die echt fantastische kunstwerken maken. Die zelfs museumwaardig zijn”, zegt Ter Wal. 

Kunst speelt al jarenlang een centrale rol in het leven van Heijmans. Hij begon met tekenen tijdens de dagbesteding in Schijndel en kreeg later in het atelier van zijn zwager de kans om met verschillende materialen te werken.

“De kunst heeft mij veel gebracht”, zegt hij. “In de loop der jaren heb ik het geluk gehad de fijne mensen te ontmoeten die mij verder hielpen.”

Een wethouder in Schijndel hielp hem later aan een eigen atelier. Toen hij naar Den Bosch verhuisde, kreeg hij met hulp van de kerk opnieuw een eigen werkruimte. Via verschillende ateliers en creatieve werkplaatsen kwam hij uiteindelijk terecht bij Leonardo da Vinci in Ermelo. Daar werkte hij totdat zijn gezondheid hem dwong te stoppen. Daarna ging hij verder bij atelier Jans Pakhuys in Amersfoort.

Als hij terugkijkt op zijn loopbaan, overheerst vooral trots. “Terugkijkend hierop en alles wat het mij gebracht heeft, de tentoonstellingen, de mensen die ik ontmoette en enthousiast waren, kan ik zeggen dat de kunst mijn leven verrijkt heeft.”

Dat zijn werk nu een plek krijgt in Gent betekent veel voor hem. “Ik hoop dat de bezoekers het mooi vinden en ervan genieten, zoals ik ervan genoten heb om deze werken te kunnen maken.”