Dat de ploeg van trainer Sigi Carrera gebrand was om die eerste overwinning binnen te halen, was vanaf het eerste fluitsignaal duidelijk zichtbaar. Vooral in het eerste kwartier waren de zwart-witten heer en meester op het veld, wat resulteerde in een aantal goede kansen. Helaas wilde de bal er niet in, waarna WZC iets meer grip op de wedstrijd kreeg. Toch bleef Elspeet hard werken en op zoek naar de verdiende voorsprong.

Na een klein halfuur was het eindelijk raak. Na goed doorjagen van Chiel Dijkgraaf en Joran van Drunen kwam de bal via een WZC-verdediger voor de voeten van Michel van den Hoek. In plaats van zelf te schieten, legde hij de bal keurig af op de vrijstaande David Bleijenberg, die beheerst in de rechterbenedenhoek afrondde: 1-0. In het vervolg van de eerste helft kreeg Elspeet nog enkele mogelijkheden om de score uit te breiden, maar de 2-0 bleef uit.

Minder controle

Na rust kantelde het spelbeeld. Elspeet had minder controle en WZC toonde meer felheid in de duels. Al snel leidde dat tot de gelijkmaker. Een voorzet vanaf de rechterkant werd ingeschoten door een naar binnen getrokken buitenspeler. Keeper Robin Post wist de eerste inzet nog te keren, maar was kansloos op de rebound van de inlopende Mike Mijnheer: 1-1.

In het restant van de tweede helft werd het meer een vechtwedstrijd dan een voetbalwedstrijd. Beide ploegen streden voor elke meter en schuwden de duels niet. Er waren nog kansen aan beide kanten, waarbij WZC zelfs de lat raakte.

Twee gezichten

Na ruim negentig minuten vond de goed leidende scheidsrechter het genoeg en floot hij voor het einde. Een wedstrijd met twee gezichten: Elspeet liet in de eerste helft zien goed te kunnen voetballen, maar kon dat na rust niet doortrekken. Waar het gelijkspel van vorige week nog als een gewonnen punt voelde, zal dit resultaat eerder als twee verloren punten aanvoelen. De kansen en inzet waren er zeker; het afmaken ontbrak.